شمارهٔ ۷۷
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
شماعیک آن به بحر مکاری غرق
می ریزد شمع بس که با حیله و زرق
یک چشم زدن بیش نباشد روشن
گویی که بود فتیله اش از رگ برق
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş