شمارهٔ ۷۹۰
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
میستاند باج از صرصر نگاه تند خلق
حسن را در پرده بر چون در ته دامن خلق
در لحد جویا چراغم روشن از مهر علی است
گو نباشد بر سر خاکم پس از مردن خلق
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş