Karmakarışık

ömrümün ilk baharı son hecesindeyim soğuk bir akşamın sisli gecesindeyim elimde kalemim manasızca yazıyorum ister istemez ismini anıyor dilim düşüncelerim mağdur bi şekilde. simamda kankırmızı çaresizlik ve ben yargısız infaz edilmekteyim ekonomi çökmüş diyor haberler açlık sefalet içinde insanlar ben de çöktüm herşeyimle beraber maalesef ben de oldum derbeder ne yalvaracak kadar suçum var ne de ağlayacak kadar dermanım saatler hicrana vuruyor durmadan şimdi ağlamanın ne anlamı var donuk bir akşamın sabahındayım saatler durmuş tersine dönüyor dünya mürekkebim donmuş yazmıyor ismini hani içimden geçmiyor değil zamanı geri çevirmek dışarda kar yağıyor kar kan olur eriyor ve ben bütün manasızlıkların içinde bir mana aramaktayım...