Sus... Kanım Kanıyor..

Herkes ışığını açınca Bak!Nasıl kararıyor dünya!! Utanç: yadigar kaldı senden bana Bırak asılı kalsın gözkapaklarımda Son trene yetiş,kaçırma! Böyle öğretmemişlerdi hayatı Meğer insan gökyüzünü içinde taşırmış Atmosfer mi yoksa yüreklerimiz mi önce (d) elindi? Yazmamışsın bırakmadığın veda mektubunda.. O inananlara söyle gözlerini harama bakmaktan sakınsınlar Namussuzlukların gözlerle nikahlandığı şehirlerde bak! Yağmurlar bile kirli yağıyor... -"rahmettir " demişti anam -ana rahmet kirle yağar mı? "unutma" dedi anam "bedduada bir duadır kalbi kırılan bir sevgili beddua etmiyorsa Gecikecek bela bile sahibini tez elden bulacaktır"... Tabii koruyacaksın iffetini Katledemediğin tek güzellik:onurum,kalmıştı.. Al,tesettür yaparsın can çekişen "insan yanına (!)" Beni terkedip gittiğin şehirlerde Fuhuş ortaokul sıralarına düştü Her baba gelip benim dizlerimde dövündü Her ana kulaklarımda yırtıyor bağrını... Sevmek mi zor? Ayrılmak mı? demiştin.. Aslolan: Severken de ayrılırken de "adam" kalmaktır! Tanıdığım her kadın ilgi bekliyordu Rastladığım her erkekse huzur... Elbet mahkeme salonlarında kardeş payı yapılır kahır! Ayrılan her çift bende unutuyor yavrusunu İçinde yaşadığım halka ağlamaktan Gözlerimi kaybetmek üzereyim! Utanç?: Ağırlık yap(ma)sın omuzlarına.. Bırak asılı kalsın gözkapaklarımda Herkes ışıkları açınca Bak!Nasıl karardı dünya! Sus..Kanım kanıyor..