Gidiyorum Bu Şehirden

gidiyorum sokakları yalnızlık kokan bu şehirden hem de arkama bakmadan gözlerimi çekiyorum aldatan görüntüsünden asırlık öfkemi sunuyorum dost yitirten kavgalarına haykırıyorum yorgun sesimle günah kokulu hırçın sokaklarına terk ediyorum sokak lambalarının loş ışığı altında volta atan davetsiz misafirlerini bırakıyorum biriktirdiklerimi anılarım, sevgimi, dostlarımı ve bir yanımı ben gidiyorum yaşanılanları umursamadan gidiyorum günah yüklü bu şehirden kaldırım kenarlarında oyalanan tuhaf insanlarını görüyorum ve serzenişte bulunan diğerlerini çatlamış dudaklarımın arasından nağmeler akıtıyorum şehrin kahramanları için bakışlarımı uzatıyorum masum akasyalarına kahırlanıyorum ne kadar çok yanılmışım ne kadar az yaşamışım diye sitemler savurarak gökyüzüne gidiyorum gözü yaşlı bu şehirden sevdam ağlamasın artık yüreğime kan olmasın gözyaşları kin kokan cümleler yazmasın insanlar boynu bükük şehir kaldırımlarına akasyalar avarelere yarenlik etmesin ağustos sıcağının kavurgan saatlerinde ezan sesleri bir anne şefkati gibi örtsün şehrin üstünü ve taze ekmeğin kokusu sarsın arka mahalleleri dağlara küskün bu şehirde solgun düşlerimi bırakarak gidiyorum ben hoşçakalın dostlar, hoşçakalın kaldırımlar..