Söz Olsun

bakma sen öyle serkeş durduğuma bu, hasrete olan öfkemin resmidir. aşkın firavunlarına karşı musaca direnmemin özgüsü. aldırma sen gümüş renkli sabahlara uyandığında peygamberin sabrına tutun bütün kuşkularından metanetle arın ve bir avuç dua yolla bana namert kimliklerin siluetindeki intiharını o zaman göreceksin ve o zaman anlayacaksın saçlarımdaki akların özrünü hele bir korkusu dinsin sözcüklerimin hele yıldırımlar düşsün esaretime toprağın kokusu sarsın düşlerimi bak o vakit göreceksin kalkıp sevdamı kuşanacağım kalbine inşa ettiğin acılara ecel olup yağacağım ve söz olsun seni hiçbir zaman birbaşına bırakmayacağım küçüğüm!