Şehir

Ne kalpazan ne oyundu bu sehir Günleri unuttum aylari unuttum. Maskelerin arkasinda durur tren, Senelere seferini unutmus, yari tehir Nerdesin benim ey gerçek yüzüm. Simdi buz kütleleri sol yanimda erir... Bakislar aynalarin en kör hali Geceler yildizlara küs, duygular firari Ben bende miyim... yoksa nerdeyim En uç noktada, gözlerinin içinde fenerdeyim. Kizil kiyamet, o yokusun ardini andiriyor. Aski kumbarasina saklayip kurus kurus harcadigi Ah ulan sehir nelerimi almadin ki sen Kiyi köseyi mekân edinmis dilencinin, avuç açtigi Hayiflandigini sandigin yerdeyim. Bakma gözlerime nehir, benim göz yaslarim olmasaydi Böyle güzel akar miydin. Oysa yüregimi çitlembik kokulu daglarin ardina sakladim Senin aktigin yere,ben böyle karamsar bakarmiydim Hayallerimi çalarken bana hiç sormadin sehir. Bir özden bakisini, en içten yalvarisin kutlandigi yere bagisladim. Senin fosforlarin isitmiyor artik beni Unut beni sehir, son hazirladigin kefen benin, yaslandim Bohçasini unutmus insan sürüleri senin, beni bana birak yeter.