Kötü Kadınlar

aşktı kötü kadınlar zalim ve hür iradeli inadına inatlar yetiştiren ve cebinde hep serbest hep şuh bakışları olan berbat şarkıları vardı ki onlar bencildi onlar aynalara yazardı elvedaları ki ruj lekeli ayrılıklardı ayrılıkları zavallı bu yüzden pencereden hiç bakmadım gidişlerine aydı yüzlerine vuran kötü kadınlar kelebek sevdalardı içtikleri gibi terk ettiler terk ettikleri gibi içtiler yağmurları öyle yazları ekip kışları biçtiler hasretleri üzerlerine dar diktiler aşkımı aşkımı bazen bir ömür sürdüler aşkımı aşkımı bazen bir kalemde geçtiler ben öfke büyüttüm öyle büyürüm ki gözümde gözlerim çıkmazlığa göz kırptı ve bu yüzden pencereden merhaba diyemedim dönüşlerine ne gittiler ne döndüler en çok ruhlar kızıl aşk gecelerinde bir yanıp bir söndüler ki içimde ben bir yıla bir öpücük konduramadan yanaklarına son verdim birkaç satır intihar karaladım birkaç kafiye şiir yaraladım ve sanırım ve lakin ve şaire duygu oldum gökdelen çığlıklarında kar ayazlarında buz tuttum eller yerine ve en çok sen sevgili sen doldum sen oldum yeni bir takvim buldum ve hep adını ve hep tadını sıraladım ardı ardına az buldum aşktı kötü kadınlar zalim ve hür iradeli sabrına sabırlar katan ve düşünde hep deli hep inatçı ruhları olan imkansız hikayeleri vardı ki onlar sahteydi onlar duvarlara kazırdı yazları ki tütün kokan tavırlardı takındıkları ürkek bu yüzden pencereden gitme diyemedim gidişlerine ah be kötü kadınlar ah be kelebek sevdalar ah be kalbim