غزل شمارهٔ ۶۴

دایم گله چرخ دلا ورد زبان چیست گر ناوک خاری رسدت جرم کمان چیست بی باکی آن غمزه خون ریز از آن است کز تیر نپرسند که تقصیر کمان چیست گر خاک نشینان فلک سیر نباشند بر چرخ پس این جاده کاهکشان چیست از خویش جهان را ز غم خویش نهان کن کآگه نشود لب که ترا ورد زبان چیست آن خال که در کنج لبت کرده فروکش گر گوشه نشین است سپاه دل و جان چیست مرد ره اگر گرم طلب نیست درین راه در بادیه سرگشتگی ریگ روان چیست در پیری اگر باشد امیدی ز شکفتن دایم گره قبضه به ابروی کمان چیست بیرون نکشم پا ز گل اشک ندامت تا یافته ام قاعده راهروان چیست تا هست کلیم آگهی از صرفه کارت با عقل سبک آرزوی رطل گران چیست