شمارهٔ ۱۵۲

منم امروز و یکی مطرب و جایی خالی شیشه ای پر ز می و صحن سرایی خالی خانه ای خرد ولیکن چو نگارستانی خوش و از زحمت هر خانه خدایی خالی نرد و شطرنج به دست آید و در شیوه خویش راستی نیست هم از برگ و نوایی خالی خیز جانا و بیا تا سه به سه بنشینیم که نباشند حریفان ز بلایی خالی بوفا بر تو که تنها بخرامی زیراک نبود روی رقیبان ز جفایی خالی با تو در خلوت خواهم که کنم عشرت از آنک برملا عیش نباشد ز ریایی خالی مطرب انصاف درین مجلس هم زحمت ماست لیک هم خوش نبود از دف و نایی خالی تا کنم بر رخ تو همچو صراحی ز شراب مغز و اندیشه ز هر رنج و عنایی خالی به ادب می کنمت خدمت از آن سان که بود حرکاتم همه از چون و چرایی خالی دست مال سر زلف ار نکنم گه گاهی نبود از خدمت مالیدن پایی خالی لیک اگر از سر مستی دهمت بوسه مرنج فعل مستان نبود خود ز خطایی خالی ور ببر در کشمت مست هم از جا بمرو بهر این کار به کار آید جایی خالی