شمارهٔ ۲۶۲
ک کمالالدین اسماعیل
0
Altın Yaprak
دل خوی فراقفای غم خوردن کرد
در بندگیت هر چه توان کردن کرد
تا داشت رگی در تن و خونی در رگ
خدمت چو صراحی برگ گردن کرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş