شمارهٔ ۳۶۵
ک کمالالدین اسماعیل
0
Altın Yaprak
گل چو ز صبا حدیث رویت بشنود
لبخند یی از سر رعونت بنمود
تا لاجرمش صبا چنان زد بر روی
کش گشت همه لب و دهن خون آلود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş