شمارهٔ ۸۹

ک کمال‌الدین اسماعیل
0 Altın Yaprak
هر شبی از سرشک من دامن خاک تر شود شاد شوم اگر ترا از غم من خبر شود بی تو تنم ز لاغری گشت بر آن صفت که گر دست در آه من زند تا به ستاره بر شود هر سحری که آورد باد نسیم زلف تو جان به کنار لب دود دیده به رهگذر شود ز آتش دل مرا جگر خون شد و باز این عجب کز دم سرد هر نفس خون دلم جگر شود خاک درت ز کیمیا هست عزیزتر که چون در رخ و چشم مالمش جمله زر و گهر شود در سر زلف تو دلم نیک به دست کرد جای بد نبود گرش همی کار چنین به سر شود نامده در دو چشم من خاک در تو از مژه اشک به رخ فرو دود زود به سجده درشود لابۀ ما چو بشنود زلف تو دل چه جان کند کور دلا که بهر صید از پی مارگر شود خون دلم همی رود در سر دیده دم به دم عاقبتش همین بود دل که پی نظر شود عشق چو رخ نمود خود کم نبود بلا و غم کین همه عادت آن بود کز پی یکدگر شود

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.