Ankara

Uzanır özlemler Altındağ'dan Çankaya'ya doğru, Bu yolun gidilebiliri, bu engelin aşılabiliri yok mu? Sincan'ı Ankara'ya raylar bağlar Peki gönül bağını tutar mı raylar Bulabilirim nedir Mamak- Sincan hattını kesen Yoklukta yoksullukta birlikte iken Çıkışları aynı iken Batıkent'le Çayyolu nasıl bu denli farklılaşır Ankara'yı anlamaya çalıştıkça kalbim sıkışır Anlayamam Ankara'nın neresindeyim Gövdem mi Mamak'ta yüreğim Çankaya'da Çankaya'daki gövdem mi, yüreğim Mamak'ta Sen benim neyimsin Ankara, ben senin neyin Bırakamam seni en gidesi zamanlarımda Bırakmaz ellerimi görünmeyen ellerin Hasanoğlanlı hep ileride hep aydın Biraz geriye gidince orada bir okul bulacaksın Keçiörende şimdi badem dalları çağla Gölbaşı karşıladı beni elmayla kayısıyla Cebeci'de gençliğim geçti, Bir başka sıcaklanır yüreğim her gidişimde Yıldız'dan Ankara'ya bakarım, elimde rakı bardağım Anlıyorum ki Ankara biraz ben, ben biraz Ankara'yım Ben mi çağırdım penceremdeki kuşu, Ankara mı gönderdi Ankara mı besler benim yüreğimi, Ben mi beslerim sevgiyi pır pır kuş misali Benimsemişim seni Ankara, hesapsızca, öylesine... Bir de her işi kötüye giden sana sövmese!