Unut-a-muyorum

Bir yol göster bana, bir yol ki sensizlikten kurtulayım Anmayayım ismini, bakmadan gözlerine bir hayat süreyim Ayrılığa adanmış şiirlerden kurtulmak istiyorum Hep deli gibi seni sayıklamaktan caymak istiyorum Ve seni yüreğimde boğmak istiyorum, sensizliğin kemendiyle Damarlarımdan aksın istiyorum hasretin kan kızılı gibi İçimin hep yanan ekvator iklimi değişsin istiyorum Buzulların kaplı olduğu kutup iklimi olsun sana karşı hislerim Uçurumdan yuvarlanıp paramparça bir ceset olsun bendeki anıların Güzelliğine ulaşırken baktığım harita hep yanlış yola çevirsin beni Ki sana ulaşamadan herhangi bir coğrafyada düşüp kalayım Göz pınarlarından seller boşalsın Ve ben o selin her bir damlasında binlerce kez boğulayım Bir gül kadar kısa ömrün olsun sevgi bahçesinde ki Bir daha koklanmaya bir tek yaprağın, bir dirhem kokun kalmasın geriye Düşlerimde hep tarifsiz ve tanımsız bir hayal gibi kalasın...