Güle Güle Kaptan

Bu gidiş o değil Bu bir çiçek soluşu Muhalif bir rüzgar eser minarelere Güvercinler yerlere savrulur Donup kalırsın Artık ne menekşe ne hanımelleri Etrafında tanımadığın kadar Yabancı gözyaşı selleri Bu gidiş o değil Bu bir şimşek çakışı Sonbahar sanırsın birdenbire kış olur Şaşıp kalırsın Hedef alıp dağları, ovaları Fena koyar insana Hatırlatır terkedilmiş yuvaları Bu gidiş o değil Bu bir çocuk haykırışı Şafak vakti ezanlar büyür, çanlar çalar Gönüllerde akşam olur Yakıp yıkarsın Sesin küçülür, ufalır Yağmur iner gözlerine Çığlıkların duyulmaz olur Yıldırım düşer sözlerine Bu gidiş… Bu gidiş başka olur Kesilir cereyanlar, sokak lambaları can çekişir Yepyeni bir karanlığa başlarsın Kanlıca' da kristal bir avize düşer Kırılır, tuz buz olur Serçeler ölür, sular solar, yıldızlar yanmaz olur Koklaya koklaya ağlarsın Kirli paslı bir güz akşamı Şairlerin en yalnızı En Attilla İlhan' ı Hepimizin şiiri, aşkı, hepimizin kavgası susar Konuşmaz olur Kağıdı kalemi, kör bir balıkçı kayığında bulunur Ölümsüzlüğünde yatan ölümlü insan için Ölüm sıradan bir şey olur Ölüm onda kaybolur