Bir ve İki

I Bir, Eksik bir zaman dilimi içinde yaşadı hep Tam sanılan mutlu günler içinde Yaşamıyormuş gibi, yaşamıyormuş gibi yaşadı. Suskunluğunun çakırpençeli duvarına Kötünün yanına iyi, aşkın yanına ayrılık yazdı Umarsız ve çaresiz hep dedi, Beklemek! Sevmiyorum demedi hiç Ve tüm sevenler sevmezken bu ümidi Ben de onlar gibi seviyorum dedi Sonra iki Nasıl çoğalabilirim dedi! Yalnızım bu şehirde. Farkında olmanın rahatsızlığı Şüpheci bir düzenin ihtirazı Hak edilmeyen haklar gibi. En mahrem gönüllerde saklanıp durmasın Ama muzip ama istisnasız olsa da biraz Sessiz kalanlara verilmesin masumluk. Yine de farkında olmanın kirli rehaveti Alçak gönüllü bakışlarda sakladı niyetini Mesela biraz ötede, Yenilgiye aşık olmuş ufak bir başarı. Mesela biraz ötede, Bir eline kan damlayan gözünden. Gözünden kan akan yaşlı bir adamın düşüncesi Yaşlı adam tutuyor genç kadının küçük kızını Ne çare! Çaresizliğe... Ölüyor küçük kız. Küçük elleri, küçük ağzıyla ölüyor. Ve hayatta olmanın anlamsızlığı beliriyor yüzünde, Bilinçsiz vakur yaşlı adamın. Ölümün temizliği Başkaları için yaşattı kendini Gizlediği bir riyakarlık var dilinde Yaşıyor... Yaşamıyor! Gibi yaşıyoruz işte!