شمارهٔ ۲۰۰
ا افسر کرمانی
0
Altın Yaprak
نه در شرار رخ افکنده ای ز خال سپندی
که زآن سپند شراری به جان خلق فکندی
ز طره رشته و بندم منه بپای که اینک
خود آمدم به کمندت چه جای رشته و بندی
بتا ز عارض نیکو ادیب ماه تمامی
مها ز قامت دلجو فریب سرو بلندی
ندیده سرو بروید کسی ز خانه زینی
ندیده ماه برآید کسی به پشت سمندی
نه ماه را به رخ از ابروان کشیده کمانی
نه سرو را ببر از گیسوان گشاده کمندی
ندانمت ز چه جنسی نه از قبیله انسی
پری عیان نشنیدم مگر تو پرده فکندی
دمی برافسر غمگین نظر فکن به عنایت
همی بقصد دل وی پذیره تا کی و چندی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş