غزل شمارهٔ ۲۵۷
خ خاقانی شروانی
0
Altın Yaprak
دل را به غم تو باز بستیم
جان را کمر نیاز بستیم
تن کو سگ توست هم به کویت
بر شاخ گلش به ناز بستیم
از دل به دلت رسول کردیم
وز دیده زبان راز بستیم
دیدیم رخت که قبله ماست
زآنسو که تویی نماز بستیم
خونین تتق از پی خیالت
بر چشم خیال باز بستیم
بر بوی خیال زود سیرت
خواب شب دیر یاز بستیم
جان از پی گرد موکب تو
بر شه ره ترکتاز بستیم
مرغی که کبوتر هوایی است
بر گوشه دام باز بستیم
جوری که ز غمزه تو دیدیم
بر عالم کینه ساز بستیم
خاقانی وار لاشه عمر
بر آخور حرص و آز بستیم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş