غزل شمارهٔ ۳۳۹
خ خاقانی شروانی
0
Altın Yaprak
آن لعل شکر خنده گر از هم بگشایی
حقا که به یک خنده دو عالم بگشایی
ورچه نگشایی لب و در پوست بخندی
از رشته جانم گره غم بگشایی
مجروح توام شاید اگر زخم ببندی
رحمی کنی ار حقه مرهم بگشایی
کاری است فرو بسته گشادن تو توانی
صد مشکل ازین گونه به یک دم بگشایی
اندیشه مکن سلسله چرخ نبرد
گر کار چو زنجیر من از هم بگشایی
گفتی چو فلک دست جفا برنگشایم
ایمن نشوم گر تو تویی هم بگشایی
هان ای دل خاقانی از آه سحری کوش
که این چنبر افلاک خم از خم بگشایی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş