شمارهٔ ۱۰۳
خ خواجوی کرمانی
0
Altın Yaprak
هر دم برود ز باده هوش دل من
خونآب شود قدح ز جوش دل من
در دیر مغان چون درد دل گویم باز
ناقوس بنالد از خروش دل من
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş