شمارهٔ ۱۰۳
خ خواجوی کرمانی
0
Altın Yaprak
ای پرده سرایان که درین پرده سرایید
از پرده برون شد دلم آخر بسر آیید
یکدم بنشینید که آشوب جهانید
یکره بسرایید چو مرغ دو سرایید
شکر ز لب لعل شکر بار ببارید
عنبر ز سر زلف سمن سای بسایید
با من سخن از کعبه و بتخانه مگویید
کز هر دو مرا مقصد و مقصود شمایید
خیزید و سر از عالم توحید بر آرید
وز پرده ی کثرت رخ وحدت بنمایید
تا صورت جان در تتق عشق ببینید
زنگ خرد از آینه ی دل بزدایید
تا خرقه بخون دل ساغر بنشویید
رندان خرابات مغان را بنشایید
گر شاه سپهرید در این خانه که ماییم
از خانه برآید که همخانه ی مایید
گنجینه ی حسنید که در عقل نگنجید
یا چشمه ی جانید که در چشم نیایید
هم ساغر و هم باده و هم باده گسارید
هم نغمه و هم پرده و هم پرده سرایید
هرگز نشوید از دل خواجو نفسی دور
وین طرفه که معلوم ندارد که کجایید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş