شمارهٔ ۱۳۲
خ خواجوی کرمانی
0
Altın Yaprak
سروی که بنفشه بر سمن فرساید
یاری که روان بخشد و روح افزاید
گویی ز سر زلف کژش یک سر موی
دارد بویی و بوی آن می آید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş