شمارهٔ ۱۴۷
خ خواجوی کرمانی
0
Altın Yaprak
آن روی که رشک ماه تابان آمد
وان موی که آفت دل و جان آمد
بگشاد نقاب و روز روشن گردید
در پای فکند و شب بپایان آمد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş