شمارهٔ ۴

خ خواجوی کرمانی
0 Altın Yaprak
خرقه رهن خانه ی خمار دارد پیر ما ای همه رندان مرید پیر ساغر گیر ما گر شدیم از باده بدنام جهان تدبیر چیست همچنین رفتست در عهد ازل تقدیر ما سرو را باشد سماع از ناله ی دلسوز مرغ مرغ را باشد صداع از ناله ی شبگیر ما داوری پیش که شاید برد اگر بی موجبی خون درویشان بی طاقت بریزد میر ما هم مگر لطف تو گردد عذر خواه بندگان ورنه معلومست کز حد می رود تقصیر ما صید آن آهوی روبه باز صیاد توییم ما شکار افتاده و شیر فلک نخجیر ما تا دل دیوانه در زنجیر زلفت بسته ایم ای بسا عاقل که شد دیوانه ی زنجیر ما از خدنگ آه عالم سوز ما غافل مشو کز کمان نرم زخمش سخت باشد تیر ما ره مده در خانقه خواجو کسی را کاین نفس با جوانان عشرتی دارد به خلوت پیر ما

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.