غزل شماره ۳۱
خ خالد نقشبندی
0
Altın Yaprak
دل پراکنده شد از یاد دلارامی باز
لاله وش شد جگر از داغ گل اندامی باز
داده ام جان به خیال لب شور انگیزی
دل ربوده ز کفم شیفته بادامی باز
شکرین خنده بتی برده به غارت دینم
کرده در رهگذر هر نگهی دامی باز
هر دم از بهر خدا باد صبا از سر لطف
برسانش ز من دلشده پیغامی باز
دهد آیا دگرم دست ز مسعودی بخت
که برآید ز لب لعل توام کامی باز
وز پس محنت دوری بنشینیم بهم
کنم از درد جدایی گله هنگامی باز
خالد ار خون خوردم نرگس جادوش چه غم
لعل میگون ویم می کند اکرامی باز
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş