غزل شماره ۵۶
خ خالد نقشبندی
0
Altın Yaprak
هر دم به گوشم آید از سوز دل صدایی
گویا ز دردمندان خالی نمانده جایی
بر حال خویش گریم از جور زلف شوخی
بینم به دست صیاد هر مرغ بسته پایی
گلزار حسن جانان هرگز خزان نبیند
آری که می نباشد فردوس را فنایی
بر دیده آنچه آید در انتظار رویت
چشم جهان ندیده زین گونه ماجرایی
خالد ز در اشکش دامن پر است دایم
سازد مگر نثارش در پای مه لقایی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş