شمارهٔ ۱۳۰
خ خیالی بخارایی
0
Altın Yaprak
تا بنفشه برد بویی از خطت در تاب شد
چون لبت را دید کوثر از خجالت آب شد
نرگس مردم فریبت هیچ می دانی که چیست
فتنه یی کآخر ز جام ناز مستت خواب شد
بود مقصود دلم نقش دهان تنگ تو
آن هم از بی طالعی بخت من نایاب شد
گوشه ابرو نمودی باز از سودای تو
می فروشان را هوای گوشه محراب شد
دیده بر رویم ز سیل خون دری بگشاد و گفت
ای خیالی تنگ دل منشین که فتح باب شد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş