شمارهٔ ۱۸۶
خ خیالی بخارایی
0
Altın Yaprak
سپاه عشق از آن لحظه خیمه بالا زد
که سرو قامت جانان علم به صحرا زد
ببار بر سرم ای ابر مرحمت نفسی
که برق شوق تو آتش به خرمن ما زد
اسیر زلف تو ز آن شد دلم که روز نخست
به نقد قلب در آن حلقه لاف سودا زد
لبت به نکته شیرین چنان سخندان شد
که خنده بر دم جان پرور مسیحا زد
گهی رسید خیالی به کعبه معنی
که از منازل دعوی دم تبرا زد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş