شمارهٔ ۲۱۱ - استقبال از کمال خجندی
خ خیالی بخارایی
0
Altın Yaprak
کنون چو در طلبش اشک رو به ره دارد
چگونه عقل رمیده عنان نگه دارد
گشاد روی تو درهای رحمت است و خطت
به نام طالع من نامه سیه دارد
چه طرفه هندوی شوخی ست چشم او یا رب
که مست و گوشه محراب خوابگه دارد
به زیر زلف سیه آفتاب روی تو را
همان صفاست که در شب چراغ مه دارد
بهانه کرمت طاعتی ست هر کس را
ولیک بنده خیالی همین گنه دارد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş