شمارهٔ ۳۷۵ - استقبال از همام تبریزی
خ خیالی بخارایی
0
Altın Yaprak
منم و بادیه عشق و دل آگاهی
کس به جایی نرسد جز به چنین همراهی
بیش در خرمنم آتش مزن ای ماه و بترس
که برآید ز من سوخته خرمن آهی
سال ها شد که به سودای همین بیمارم
که شوی رنجه به پرسیدن من گه گاهی
ای مه نو به جمالت که بدین خرسندم
که ببینم به شبی روی تو در هر ماهی
گر بخواهد لب تو دل ز خیالی و تو نیز
بر همین باش که به زاین نبود دلخواهی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş