شمارهٔ ۳۷۵
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
عاشقان را که بود باده احمر در سر
نبود یک نفس اندیشه کوثر در سر
که بود جام با یار نهد لب بر لب
که بود شانه که با دوست کند سر در سر
روز محشر که چو لاله ز زمین برخیزم
باشدم داغ بتان در دل و ساغر در سر
جان بدادیم و همان غصه جانان در دل
سر فشاندیم و همان آتش دلبر در سر
در سرم سر غم توست و کسی را به جهان
در نیفتاد ازین فکر نکوتر در سر
چشم بازش ندهد دور فلک چون نرگس
هر که را هست به عالم هوس زر در سر
ناصر و کوی مغان زاهد و سودای بهشت
جامه بردوش نکو باشد و افسر در سر
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş