شمارهٔ ۱۰۷۷
ک کمال خجندی
0
Altın Yaprak
هر لحظه غمزه ها به جفا نیز می کنی
باز این چه فتنه هاست که انگیز می کنی
دل های ما نخست به تاراج می بری
وآنگه اسپر زلف دلاویز می کنی
گر خون چکانی از دل عاشق کراست جنگ
شاهی به قلب رفته و خونریز می کنی
در بحر دیده آب کجا ایستد ز حوش
زینسان که آتش دل ما نیز می کنی
خواب شبان مبند به چشمم دگر خیال
چون همدم به آه سحرخیز می کنی
از خون ما چه توبه دهی چشم مست را
از باده حلال چه پرهیز می کنی
شهر سرای چون دلت آشفته شد کمال
وقتست اگر عزیمت تبریز می کنی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş