شمارهٔ ۱۷۴

ک کمال خجندی
0 Altın Yaprak
زلف معشوق سرکش افتادست عاشقان را به آن خوش افتادست میکشم دامتش اگرچه بلاست عاشق او بلاکش افتادست دل به نکه رخ دل افروزان چون کبابی بر آتش افتادست دیده را از نظاره سیری نیست لوح خوبی نقش افتادست زلفت از باده و رشته جانم از هوا در کشاکش افتادست فی زلف تو راست نتوان خواند که سوادی مشوش افتادست آدمیت مجر ز بار کمال کان جفا جو پریوش افتادست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.