شمارهٔ ۴۱۳

ک کمال خجندی
0 Altın Yaprak
دوش باد سحری زلف تو می افشانید جان بدر میشد از آن حلقه که می جنبانید بافت بوی تو و چون زلف تو گردیده بسر آنکه در مجلس ما مجمره می گردانید وعظ در مجلسیان هیچ نمی کرد اثر درد مند نو زد آمی همه را گریانید آنهب افسون کنان پرسش دلها فرمود ب انی بر سوختگیها نمکی افشانید دودها از خط و خال تو ز هر سه برخاست پرتو روی تو نا باز کرا سوزانید بوی خون می دمد از خاک شهیدان غمت این نه خونیست که با خاک توان پوشانید غمزه تا چند کنی رنجه به آزار کمال که بصد تیغ نخواهد ز تو دل رنجانید

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.