شمارهٔ ۴۱۵

ک کمال خجندی
0 Altın Yaprak
دوش در خانه ما ماه فرود آمده بود خانه روشن شد و دیدیم همو آمده بود تا به بینیم به طلعت میمون فالش فرعه انداخته بودیم و نکو آمده بود نا تمامی مه آنشب همه را روشن شد که چو آیینه به او روی برو آمده بود با خیال لب و آن عارض نازک در چشم آب دولت همه را باز بجو آمده بود می دمید از دم مشکین صبا بوی بهشت بوی بردیم که او زآن سر کو آمده بود هر که دیدیم چو چشم و سر زلفش آنجا مست و آشفته آن سلسله مو آمده بود دل دیوانه خود سوخته چون عود کمال آن پری روی ملک خوی ببو آمده بود

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.