شمارهٔ ۴۶

ک کمال خجندی
0 Altın Yaprak
گر بری چون سر زلف این دل سودایی را با پای بوس تو کشد این دل شیدایی را من ازین در نروم زانکه بجانی نرسد هیچ کاری به طلب عاشق هر جایی را روی ننموده گرفتم که روی از بر ما به کجا می بری این خوبی و زیبایی را چه ورنها که کهن کرد به دفتر گل سرخ تا بیاموخت ز رویت چمن آرایی را خار مژگان منگر پای بنه بر سر چشم که زیانی نرسد از مژه بینایی را روی زاهد نکند آرزو این چشم نرم میل خشکی نکند مردم دریایی را در نگیرد دمت ای ناصح دانا به کمال تا بر آتش ننهی دفتر دانایی را

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.