شمارهٔ ۵۹۰
ک کمال خجندی
0
Altın Yaprak
مرا گونی بمیر از من چه تقصیر
ز چندان دلبری یک ناز کم گیر
خوشا خلونگه زلفت به دستم
خوش آید خلوت عشرت به زنجیر
سگم خواندی ز سگ باری چه آید
که از وی باد می آری به تحقیر
نصیحت کرد عقلم دل چه خوش گفت
بدان ای روستایی جای تذکیر
به هر تیری که خواهی دوخت چشمم
من اول چشم میدوزم بدان تیر
بمیرم با لب پر خنده فی الحال
چو شمع ار گوییم در پیش من میر
اگر میرد کمال از عشق آن روی
به روح پاک او خوانید تکبیر
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş