شمارهٔ ۷۲۰

خیال چشم و ابرویت شبی در خواب می دیدم تو گویی جادوان مست در محراب می دیدم ز دست چشم و دل آن دم تن غم دیده خود گهی در آتش محنت گهی در آب می دیدم را تمنای رخ و زلفت چو می کردم در آن سودا به روز روشن آن ساعت شب مهتاب می دیدم به گرد خاطر غمگین چرا گشتی می رنگین گر از جام لبت جان را دمی سیراب می دیدم چو خاک آستان تو همی آید به چشم من گشاده بر در بختم دری ز آن باب می دیدم ز هجرت سوختم راحت نمی کردم تمنایی ولی هرگونه محنت را بی اسباب می دیدم کمال خسته را هر دم به یاد لعل دربارت روان از چشمه چشمش عقیق ناب می دیدم