شمارهٔ ۷۷

ک کمال خجندی
0 Altın Yaprak
از حال دل به دوست نه امکان گفتن است بر شمع سوز سینه پروانه روشن است از من بگو به مدعی ای یار آشنای من فارغم ز قصد تو چون دوست با من است آن را که دل سوی جم می کشد چو جام بر سر نوشته اند که خونش به گردن است جان نگذرد ز کوی نو کان عندلیب غیب مرغی است کش خطیره قدسی نشیمن است عاشق شکسته پاش نه در پیش نست و بس هر جا رود چو زلف تو مسکین فروتن است ای دل چو بشنوی سخن وصل از آن دهن باور مکن که آن سخن نامعین است نام کمال رفت به پاکیزه دامنی تا در غمت به خون دل آلوده دامن است

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.