شمارهٔ ۷۹۰
ک کمال خجندی
0
Altın Yaprak
من برین در بنده ام تا زنده ام
تا چنینم بنده پایبنده ام
گفته می ریزم همین دم خون تو
بی همین ار زنده ام ارزنده ام
مردم از گریه به اندوه نوی
مژده ام گوی و بکش از خنده ام
طالع فرخنده ام دیدار توست
آفرین بر طالع فرخنده ام
روز روشن بی رخت منعا مرا
زآنکه من در شب نوی ترسنده ام
چشم من چون برکند حاسد ز رشک
چون من اول چشم او برکنده ام
بنده ما نیست می گویی کمال
نیست حجت هرچه گویی بنده ام
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş