شمارهٔ ۱۰۲۷

ا امیرخسرو دهلوی
0 Altın Yaprak
حد حسنت گر اهل دل بدانند دو عالم در ته پایت فشانند مسیح و خضر را آن روی بنمای بکش جانا مرا گر زنده مانند مبین کایینه لافد از ضمیرت که می گوید دروغی راست مانند لبت را جان توان خواندن ولیکن نمی دانم که آن خط را چه خوانند مرنج ای پاکدامن عاشقانت اگر بر چشم تر دامن فشانند نخواهم زیست زخم عشق کاریست رقیبان را بگو تیغم نرانند مکن بر ما نصیحت ضایع ای دوست که مستان لذت تقوی بدانند بگویش ای صبا گه گه پس از ما که اهل خاک خدمت می رسانند نه جایی کز گل رویت چکد خون دو چشم خسرو آنجا خون چکاند

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.