شمارهٔ ۱۰۲۷
آ آشفتهٔ شیرازی
0
Altın Yaprak
ای مو بر آفتاب تو مشکین کلاله ای
ای خط به ماه عارض دلدار هاله ای
از احسن القصص نکند یاد یوسفش
خواند از کتاب حسن تو هرکس مقاله ای
از ماه تا به ماهی و از عرش تا به فرش
هرکس برد ز خوان عطایت نواله ای
گفتم مدیح حسن تو طغرایی خطت
دادم به بوسه بر لب نوشت حواله ای
اندوختیم خرمن سالوس ساقیا
زآن آب آتشین به من آور پیاله ای
ای خوی ز تو طراوت آن چهره برفزود
بر گل نگر تو شبنم و بر لاله ژاله ای
چون نیک بنگری دل خونین عاشق است
گر داغدار سر زند از خاک لاله ای
جانان جان و مظهر ذاتی و اصل نور
از ماء و طین نه تنها فرخ سلاله ای
معنی باء بسمله قرآن ناطقی
دست خدا و مظهر لفظ جلاله ای
آشفته را نزاده به جز مدحت علی
ای بکر طبع تا تو مرا در حباله ای
ای زلف تا قرین تو شد این دل پریش
مجنون دل شکسته و حیران و واله ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş