شمارهٔ ۱۱۶۵
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
آن سخن گفتن تو هست هنوزم در گوش
وان شکر خنده شیرین تو از چشمه نوش
گریه می آیدم از دور به آواز بلند
که ازان گریه نمی آیدم آواز به گوش
سر و قد از چمن سبز به بیرون چه روی
سر برون نازده از لاله تر مرزنگوش
دوش در خواب بدیدم رخ چون خورشیدت
نیم شب روز شد از شعله آهم شب دوش
ای به خشم از بر من رفته و تنها خفته
چشم را گوی که چندین طرف خواب بپوش
خسروا گرم برون می دودت خواب از چشم
دیگ دل شد مگر از پختن سودا خاموش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş