شمارهٔ ۱۲۳۴

ا امیرخسرو دهلوی
0 Altın Yaprak
همی خواهم ترا بینم نظر سویی که من دارم به خوبان دیدنم خو شد عجب خویی که من دارم اگر بر خاک می غلتم مرا دیباست با رویت تعالی الله عجایب پشت و پهلویی که من دارم ز بندت چون جهم آخر که هر یک بند زلفت را گره بر بسته ام محکم به هر مویی که من دارم جفایت هر که را گویم همه کس روی تو بیند به پیشت چون توان دیدن بدین رویی که من دارم ترازو کردی از من تیر و گویی بر کشم آن را چه خواهی برکشیدن زین ترازویی که من دارم اشارت کن ز ابرو تا کشم سر زیر پای تو کز آن چوگان توان بردن چنین گویی که من دارم صبا دی آمد از کویت دماغم خوش شد از بویت دماغی خوش توان کردن ازین بویی که من دارم دو چشمم جوی شد گر تو نداری آرزوی من تماشا هم نمی آیی درین جویی که من دارم لطیفه گوییم خسرو توانی زیست در هجرم توانم خاصه با این زور بازویی که من دارم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.