شمارهٔ ۱۲۷۲

گمراه شدم ره سوی جانان ز که پرسم وز هجر بمردم خبر جان ز که پرسم از سرزنش مرده دلان جان به لب آمد داروی دل زار پریشان ز که پرسم خواب اجلم در سر و من مست خیالت تعبیر چنین خواب پریشان ز که پرسم کشت آن لب سر سبز مرا گو ز من او را کای خضر ره چشمه حیوان ز که پرسم ای رایت حسن تو روان کشتن عشاق در آدمیان فتوی قربان ز که پرسم یک درد تو گردد دو گرم زانکه نپرسی این درد که را گویم و درمان ز که پرسم برد از دل من نقش بتان سحر دو چشمت سحری که تو از دل بروی آن ز که پرسم خواهم که کشم پیش دو بادام تو خود را سلطان دو به یک مرتبه فرمان ز که پرسم دادند نشان دل خسرو سوی چشمت مست است چو آن نرگس فتان ز که پرسم