شمارهٔ ۱۲۷۲

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
شدستم ناگهان در وجد و حالی خراب از غمزه ی مست غزالی نمی یارم به گفتن کز کجا کیست که باشد با که دارد اتصالی اگر از من بپرسی خضر وقتی و گر باور کنی آب زلالی رخی چون های مه بالای سروی کشیده شین شب بر روز دالی دو جادو بر قمر هر یک سهیلی دو ابرو بر زبر هر یک هلالی به شاخ عشق بر زیبا تذروی به باغ حسن در چابک نهالی ستیز عقل را معجون عشقی غذای روح را باد شمالی جهان حسن را لیلی صفاتی دیار مصر را یوسف جمالی نگاری ماه روییسرو قدی بتی سیمین بری مشکینه خالی به هجرانش گرفتارم ولیکن نمی دانم شود حاصل وصالی یکی می بایدم کز جانب من کند از غمزه ی مستش سوالی که چندین خون همی ریزی نترسی که روزی دامنت گیرد وبالی ملولم بی تو از جان گرامی مبادا کز منت باشد ملالی شبی گر با خیالت در بر آرم مبادا هرگز آن شب را زوالی نمی گویم و لیکن شد نزاری به زاری از غمت همچو خیالی همین جانی به جانان واسپردن چه باشد غایت آشفته حالی مگر ناگه در آغوش من آیی همین دارم امید از حق تعالی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.