شمارهٔ ۱۳۵۸

ا امیرخسرو دهلوی
0 Altın Yaprak
هر شب از دست غمت دیده و دل خون شودم وانگه از هر مژه راوق شده بیرون شودم گاه گاهی به سر زلف تو در می آیم با دلی در هم و آن هم ز غمت خون شودم مردم دیده کند رقص به صحرای دو رخ چون بم و زیر دل خسته به گردون شودم روزگاری ست مرا سخت پریشان ز غمت چه کنم بی تو و این عمر به سر چون شودم خار خارت نشود از دل خسرو بیرون گر چه از خون جگر رخ همه گلگون شودم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.