شمارهٔ ۱۳۷۱
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
دل صد پاره که صد جا گرهش بر بستم
نقد عشقی است که در هر گرهی در بستم
جز به خون جگر این چشم گهی بسته نشد
حاصل این بود که من از دل خود بربستم
دلم از خوی بد خویش به زنجیر افتاد
تهمت بیهده بر زلف معنبر بستم
دل من بسته زلفی شد و نگشاید باز
که گشاید که هم از خون گرهش در بستم
زی خرابات شدم گفت سبوکش میزن
سر به دیوار که من میکده را در بستم
من که پا تابه همت کنم از اطلس چرخ
افسر جم نگر این ژنده که بر سر بستم
خسروا عشق در آمد به دلم مژده ترا
که به دم شهپر جبریل منور بستم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş