شمارهٔ ۱۵۰۲
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
بس به مویت اسیر شد جانم
گر گذاری گریخت نتوانم
چون در آیی نمی شناسم فرق
کین تویی در درونه با جانم
می نگر من ندانمت گه گه
بس به نظاره تو حیرانم
نظر مردمان و دیده بد
بر تو چون پیرهنت لرزانم
سوی تو بینم و تو جانب من
چون بینی نظر بگردانم
همه هستی به هیچ بفروشم
وعده وصل نیست بستانم
عاشق آن چنان شدم که به دل
وصل و هجر هر دو یکسانم
دل من دزدی و شوی منکر
خسروم من ترا نکو دانم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş